Αρχική Σχολή Γονέων 5 αποτελεσματικοί τρόποι για να κάνετε τα παιδιά να σας ακούνε

5 αποτελεσματικοί τρόποι για να κάνετε τα παιδιά να σας ακούνε

5 αποτελεσματικοί τρόποι για να κάνετε τα παιδιά να σας ακούνε

Τελευταία αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα με την κόρη μου. Είναι 5 ετών και έχει αρχίσει να αντιδρά έντονα όταν της ζητώ κάτι που δεν θέλει να κάνει ή την δυσκολεύει. Το χειρότερο; Όχι μόνο δεν κάνει αυτό που της ζητώ, με αγνοεί και από πάνω.

Τι κάνω εγώ; Όπως καταλαβαίνετε νευριάζω, φωνάζω και τελικά τσακώνομαι με την μικρή. Η κατάσταση αυτή, όμως, δεν μου αρέσει και αντιλαμβάνομαι, ότι δεν αρέσει και σε εκείνη.

Προσπάθησα, λοιπόν, αφού συμβουλεύτηκα και μία φίλη ψυχολόγο, να δοκιμάσω μερικές τεχνικές που μου πρότειναν μαμάδες με μεγαλύτερη πείρα και τολμώ να πω, πως, μέχρι στιγμής, λειτουργούν – όχι πάντα με απόλυτη επιτυχία - αλλά η προσπάθεια μετρά και η επιμονή νικά!

Πες το με μία λέξη

Όταν ζητούσα από την κόρη μου να μαζέψει τα παιχνίδια της ή τα ρούχα της, ακόμα και να πλύνει τα δόντια της, καταλήγαμε να τσακωνόμαστε και να φωνάζουμε. Εγώ της έλεγα, ότι πρέπει να προσέχει τα πράγματά της και να είναι υπεύθυνη και πολλά ακόμα και εκείνη… απλώς με αγνοούσε.

Τι κάνω τώρα: Τα παιδιά συνήθως ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. Απλώς χρειάζονται μια μικρή υπενθύμιση. Θα αντιδράσουν έντονα, όταν τους λέτε κάτι διαρκώς και μάλιστα, φωνάζοντας! Μία λέξη αρκεί για να θυμηθούν τι πρέπει να κάνουν. Για παράδειγμα, τώρα πια, πριν ξεκινήσουμε το πρωινό της υπενθυμίζω, ότι μετά πρέπει να βάλει τα παπούτσια της για να πάμε στο σχολείο. Αντί να της το λέω τελευταία στιγμή και να το επαναλαμβάνω λέγοντας «Βάλε τα παπούτσια σου πρέπει να φύγουμε», χρησιμοποιώ τη λέξη «παπούτσια» και εκείνη καταλαβαίνει.

Δώσε πληροφορίες και εξήγησε

Όταν θέλω κάτι από το παιδί τις περισσότερες φορές το ζητάω λιγάκι αυταρχικά, χωρίς να του διευκρινίζω ή να του εξηγώ το γιατί και το πώς, ειδικά αν αυτό το κάτι έχει να κάνει με τα έπιπλα στα οποία χοροπηδά ή το νερό το οποίο χύνει το πάτωμα. Και είναι αλήθεια, αυτό δεν έχει και τα καλύτερα αποτελέσματα.

Τι κάνω τώρα: Αντί να της φωνάζω λέγοντας: «Μην χοροπηδάς στις καρέκλες. Είναι για να καθόμαστε και όχι να παίζουμε», της εξηγώ ήρεμα, ότι οι καρέκλες προορίζονται για να καθόμαστε και ότι, επιπλέον, υπάρχει κίνδυνος και να σπάσει η καρέκλα και η ίδια να χτυπήσει. Στην αρχή μπορεί να αντιδράσει, αλλά όσο συνεχίζω να της εξηγώ και να της το ζητάω ευγενικά συνεργάζεται και κάθεται κανονικά στην καρέκλα της.

Πρόσφερε επιλογές

Κάθε φορά που πηγαίναμε στην παραλία ο γνωστός τσακωμός για καπέλα και αντηλιακά, ξεκινούσε. «Έλα να βάλουμε αντηλιακό». «Όχι» να φωνάζει η μικρή! Να νευριάζω εγώ, να με αγνοεί περισσότερο εκείνη. Κάθε φορά που συνέβαινε αυτό παλιότερα γινόταν… πανικός!

Τι κάνω τώρα: Πλέον, της εξηγώ από νωρίς ότι το αντηλιακό είναι απαραίτητο. Θα το φορέσουμε από το σπίτι και θα το ανανεώσουμε στην παραλία. Το καπέλο, όμως, μπορεί να το φορέσει αν θέλει μετά την πρώτη της βουτιά και πριν το παιχνίδι στην άμμο. Ομολογώ, ότι αυτό το σύστημα λειτουργεί πολύ καλά!

Ξεκαθάρισε τις προοπτικές σου

Κάθε φορά που πρέπει να σταματήσει να παρακολουθεί videos στο κινητό έχουμε επικούς καβγάδες. «Πέρασε η ώρα, αρκετά για σήμερα, μικρή μου. ΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΤΩΡΑ!», είναι μόνο μερικές από τις φράσεις που χρησιμοποιώ για να την πείσω να αφήσει την οθόνη. Εκείνη, φυσικά, αντιδρά και τα κλάματα είναι αναπόφευκτα.

Τι κάνω τώρα: Αντί να περιμένω τελευταία στιγμή για να της ζητήσω να αφήσει το κινητό ή να κλείσει την τηλεόραση, της εξηγώ από πριν, ότι θα δει μόνο 2 επεισόδια «Πέπα, το γουρουνάκι». Ή ορίζω ένα χρονικό περιθώριο. Για παράδειγμα της λέω, ότι μπορεί να δει όσα video θέλει, αλλά όταν βγω από το μπάνιο ή τελειώσω με το πλύσιμο των πιάτων το κινητό ή το tablet θα κλείσουν αμέσως! Πολλές φορές πετυχαίνει και εκείνη κάνει ό,τι της λέω χωρίς αντιδράσεις. Η μόνη φορά που είχαμε ένταση ήταν ένα απόγευμα, που είχα ξεχάσει να της υπενθυμίσω, ότι κλείνουμε το κινητό μετά από 2 video Πέπα, οπότε το λάθος ήταν δικό μου και δικαίως το παιδί νευρίασε.

Μίλα για τα όσα νιώθουν και πρότεινε λύσεις

Σας έχει τύχει ποτέ το παιδί σας να παίζει με ένα άλλο και τελικά να τσακώνονται για ένα παιχνίδι; «Δεν μου δίνει να παίξω, είναι η σειρά μου, παίζει πολλή ώρα» και άλλα παρόμοια ακούγονται σε τέτοιες περιπτώσεις. Συνήθως, έπαιρνα το μέρος του άλλου παιδιού και έλεγα στην κόρη μου ένα «Δεν πειράζει. Θα παίξεις μετά. Αυτός δεν είναι λόγος να κλαίς». Καταλάβαινα, όμως, ότι έτσι στεναχωριόταν περισσότερο.

Τι κάνω τώρα: Την τακτική αυτή την δοκίμασα μία φορά και έχει λειτουργήσει. Πρόσφατα η κόρη μου έπαιζε με την ξαδέρφη της στο μπαλκόνι. Έκαναν φούσκες, όταν ξαφνικά ήρθε στο σαλόνι κλαίγοντας επειδή η Μαίρη δεν της έδινε να κάνει φούσκες. Η αυθόρμητη αντίδραση μου ήταν να της πω να σταματήσει τα κλάματα, αλλά συγκρατήθηκα. Προσπάθησα να καταλάβω πώς νιώθει και της είπα «Έχεις θυμώσει γι’ αυτό, έτσι;», «Ναι» μου απάντησε και μου πρότεινε παράλληλα και λύση «Μακάρι, να είχαμε δύο μπουκάλια για φούσκες». Επειδή αυτό δεν γινόταν, όμως, τους πρότεινα να παίζουν με χρονόμετρο. Όταν το ρολόι χτυπούσε η σειρά της άλλης είχε έρθει. Τα κορίτσια το δέχτηκαν με χαρά και το υπόλοιπο απόγευμα κύλησε ήρεμα, χωρίς φωνές, μόνο και μόνο επειδή ικανοποίησα την ανάγκη της να ακουστεί και προσπάθησα να βρω μια δίκαιη λύση.

Πηγή: parents.com


Επικοινωνήστε μαζί μας:

Μύλων 75 104 41 Αθήνα
+30 210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.com.cy

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.com.cy

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.