5 κρυφοί κίνδυνοι αν ένα αγόρι παίζει με κούκλες

Πρόσφατα επισκέφθηκα το σπίτι μιας πολύ καλής μου φίλης, η οποία είναι και μαμά δυο παιδιών. Ενός κοριτσιού και ενός αγοριού.

Παρατήρησα, λοιπόν, ότι ο μικρός έπαιζε με κούκλες… όπως ένα κορίτσι. Είχε, μάλιστα, και μια αγαπημένη! Η μαμά του ανήσυχη με ρώτησε τη γνώμη μου για το τι συμβαίνει και τι μπορεί να γίνει με τον γιο της, ο οποίος κάποιες φορές πετά τις κούκλες στην άλλη άκρη του δωματίου – όπως όλοι περιμένουν να κάνει – αλλά τις περισσότερες τους συμπεριφέρεται ως το “μωρό”.

Όπως αντιλήφθηκα, λοιπόν, από την έρευνά μου πάνω στο θέμα, το ζήτημα «κούκλες – αγόρια» απασχολεί αρκετές μαμάδες, όπως η παρακάτω η οποία απαρίθμησε και τους 5 κινδύνους που μπορεί να παραμονεύουν πίσω από το αθώο, φαινομενικά, παιχνίδι.

Η Kristen Oganowski γράφει στο momme. com τη γνώμη της γι’ αυτό και ξεκινώντας από την αστεία πλευρά του πράγματος κατέληξε στην πιο σοβαρή…

«Ήμασταν στο πάρκο όταν μια άγνωστη με πλησίασε και με ρώτησε γεμάτη έκπληξη γιατί αφήνω το γιο μου να παίζει με κούκλες. Εκείνη την ώρα εξοργίστηκα, αλλά αργότερα σκέφτηκα αν η ερώτησή της και όσα υπονοούσε είχαν κάποια βάση.

  1. Αν ο γιος μου συνεχίσει να διαλέγει τέτοιου είδους παιχνίδια;
    Τα περισσότερα καταστήματα παιχνιδιών σήμερα έχουν χωρισμένες ενότητες. Η μια είναι η ροζ και απευθύνεται στα κορίτσια και η άλλη η μπλε και απευθύνεται στα αγόρια. Και πολλοί θα πουν ότι ο κόσμος μας έτσι είναι. Τα αγόρια μεγαλώνουν για να είναι οι άντρες που θα δουλεύουν, θα μάχονται και θα είναι σκληροί, ενώ τα κορίτσια μεγαλώνουν για να κάνουν μωρά, να καθαρίζουν και να μακιγιάρονται. Οποιαδήποτε παρέκκλιση από αυτές τις νόρμες μπορεί να διαταράξει την ηρεμία του σύμπαντος. Φυσικά, μπορεί αυτοί οι κανόνες να είναι λανθασμενοι, αλλά κανείς δεν το συζητά αυτό…
  2. Αν ο γιος μου μπερδέψει το φύλο στο οποίο ανήκει;
    Μπορεί όλο αυτό το παιχνίδι να έχει ξεκινήσει επειδή κάποια πονηρή και μικρή φωνή λέει στον γιο μου “Δεν είσαι αγόρι. Είσαι κορίτσι που αγαπά τις κούκλες”. Βέβαια, θα ανησυχούσα για αυτό αν δεν ήταν μια τόσο παράλογη εξήγηση…
  3. Αν ο γιος μου γίνει ομοφυλόφιλος εξαιτίας του παιχνιδιού με κούκλες;
    Η επιστήμη δεν έχει ακόμα βρει τον “ιό των ομοφυλόφιλων”, ο οποίος μεταδίδεται από λούτρινες κούκλες και το ντάντεμά τους. Πολλοί, βέβαια, τείνουν να το πιστεύουν. Ευτυχώς, δεν ανησυχώ γι’ αυτό! Και αν ο γιος μου, είναι, τελικά, ομοφυλόφιλος θα ξέρω ότι γεννήθηκε έτσι και παραμένει το ίδιο ξεχωριστός στα μάτια μου.
  4. Αν τον κοροϊδεψουν τα άλλα παιδιά;
    Ο συλλογισμός πηγαίνει κάπως έτσι: “Οι κούκλες είναι παιχνίδια για κορίτσια. Τα κορίτσια είναι αδύναμα. Άρα και το παιχνίδι με τις κούκλες σε κάνει αδύναμο”. Καταλαβαίνετε που το πάω, έτσι; Και όντως υπάρχουν γονείς που ενισχύουν αυτήν την άποψη στα παιδιά τους! Αυτό με ανησυχεί λιγάκι περισσότερο από το bullying που μπορεί να δεχθεί ο γιος μου κάποια μέρα…
  5. Αν αυτό το παιχνίδι τον κάνει πιο στοργικό πατέρα;
    Αυτός δεν είναι ο σκοπός αυτού του παιχνιδιού; Να βοηθήσει τα παιδιά μας να αντιληφθούν ορισμένες δραστηριότητες που κάνουν οι μεγάλοι; Τα παιχνίδια δεν βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν συμπεριφορές, να βρουν ενδιαφέροντα και να δουν τον κόσμο των μεγάλων με περισσότερο ενδιαφέρον; Κι αν το παιχνίδι με τις κούκλες τον κάνει πιο τρυφερό άνθρωπο και αργότερα πιο τρυφερό πατέρα;

Οπότε ναι! Αφήνω το αγόρι μου να παίζει με κούκλες. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να τον κοροϊδέψουν άλλα παιδιά και οι γονείς τους. Το καλύτερο; Ότι θα παίζει ένα παιχνίδι που αγαπά,  ένα παιχνίδι που θα τον κάνει πιο στοργικό, ένα παιχνίδι που θα του μάθει να βλέπει τους ανθρώπους πέρα από στερεότυπα και νόρμες, ένα παιχνίδι που μπορεί να του δείξει ότι η θηλυκότητα ενέχει δύναμη και όχι αδυναμία…