6 πράγματα που θα ευχόμουν να μου είχαν πει για τα ξεσπάσματα θυμού των παιδιών

«Περίπου δύο τετράγωνα από το σπίτι μας βρίσκεται η παιδική χαρά της γειτονιάς, αγαπημένο μέρος για μένα και τα παιδιά μου. Ενώ κανονικά πρόκειται για μια ευχάριστη βόλτα, κάθε φορά που κάνω αυτή την απόσταση με τον μικρό μου γιο να ουρλιάζει στην αγκαλιά μου, νιώθω ότι πρέπει να εγκαταλείψω την προσπάθεια σε κάθε μέτρο που διανύουμε», γράφει στο popsugar.com η μαμά-blogger Laurel Elis.

«Τα ξεσπάσματα θυμού εμφανίστηκαν εντελώς απροσδόκητα στη ζωή του γιου μου. Ήταν ένα χαρούμενο και αρκετά ορθολογικό παιδί, ή τουλάχιστον όσο θα μπορούσε να είναι ένα παιδί της ηλικίας του. Σκεφτόμουν -βλακωδώς- ότι ήμουν ευλογημένη με ένα παιδί που δεν θα βίωνε ποτέ αυτόν τον εφιάλτη. Τώρα, τουλάχιστον μερικές φορές την εβδομάδα, αρκετά συχνά μέσα στην ημέρα, βρίσκω τον εαυτό μου να χάνεται στη δίνη των ξεσπασμάτων ενός παιδιού 2 ετών!

Οι γονείς προειδοποιούν ότι τα ξεσπάσματα είναι σκληρά και όλοι σπεύδουν να μοιραστούν τις εμπειρίες με τα δικά τους παιδιά. Ναι, τα ξεσπάσματα είναι δύσκολα για το παιδί, αλλά επηρεάζουν σημαντικά και τους γονείς -εύχομαι κάποιος να με είχε προειδοποιήσει για αυτό που θα ακολουθούσε!

  1. Τα σχόλια του τύπου «τα ίδια έκαναν και τα δικά μου παιδιά» δεν βοηθούν πραγματικά. Γνωρίζω ότι οι άνθρωποι προσπαθούν να είναι υποστηρικτικοί και χρήσιμοι, αλλά όταν προσπαθώ να ηρεμήσω το μικρό μου που έχει βγει εκτός ελέγχου, δεν χρειάζομαι συμβουλές από τρίτους πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα.
  2. Τα ξεσπάσματα των παιδιών επηρεάζουν την καθημερινότητα της οικογένειας. Υπάρχουν μέρες που όλοι έχουμε σκεφτεί να κάνουμε μια στάση στην παιδική χαρά πριν συνεχίσουμε το καθιερωμένο μας πρόγραμμα, ώστε τα παιδιά να μποροέσουν να καταναλώσουν μερική ενέργεια. Παρά τις καλύτερες προθέσεις σας, στα παιδιά μπορεί να μην αρέσει αυτή η ξαφνική σας απόφαση. Πρέπει να είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι χρειάζεται το παιδί εκείνη τη στιγμή.
  3. Θα αποκτήσετε εμπειρία στην αποφυγή των ξεσπασμάτων. Έχετε πάντα στο πορτοφόλι σας ένα μικρό γλειφιτζούρι, το οποίο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μόνο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Πρέπει να είστε αρκετά έμπειροι ώστε να καταλάβετε πότε πρόκειται να ξεσπάσουν τα παιδιά σας, κι έπειτα να βρείτε την κατάλληλη στιγμή να του προσφέρετε το γλειφιτζούρι ως επιβράβευση. Υπάρχει κίνδυνος να ενισχύσετε την αρνητική συμπεριφορά, αλλά αξίζει τον κόπο προκειμένου να προλάβετε ένα δημόσιο ξέσπασμα!
  4. Δεν υπάρχει σίγουρος τρόπος να απαλλαγούμε από αυτή τη συμπεριφορά. Μακάρι να μπορούσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο να σας πω αυτό που δουλεύει πραγματικά και διώχνει μακριά τα ξεσπάσματα θυμού των παιδιών. Ενώ υπάρχουν μερικά κόλπα για να τα καταφέρετε, όπως να αναγνωρίσετε πώς αισθάνονται και να τους αποσπάσετε την προσοχή, δεν υπάρχει τίποτα που απλά θα απομακρύνει τα δάκρυα τους.
  5. Μπορείτε πάντα να οπισθοχωρήσετε. Για κάποιο χρονικό διάστημα ένιωθα ότι πρέπει να είμαι υποστηρικτικός γονέας, να είμαι με την πλευρά του γιου μου. Δεν είμαι σίγουρη αν είμαι απλώς ένα ιδιαίτερα αδύναμο άτομο, αλλά οι κραυγές του παιδιού μου με κάνουν να νιώθω ευάλωτη. Μόλις συνειδητοποιώ ότι το να τον παρηγορήσω ή να του δώσω πληθώρα επιλογών δεν λειτουργεί, έχω καταλήξει ότι είναι καλύτερο να αποχωρήσω.
  6. Πάντα θα αισθάνεστε άσχημα για τα παιδιά σας. Υπάρχει απογοήτευση, θυμός και αμηχανία -αν τα ξεσπάσματα συμβαίνουν σε δημόσιους χώρους. Όμως, πάντα θα αισθάνομαι λυπημένη γι’ αυτό που βιώνει το παιδί μου. Η ζωή είναι δύσκολη για ένα 2χρονο που ανακαλύπτει τον κόσμο γύρω του. Πρέπει να είναι απίστευτα απογοητευτικό και θα ήθελα, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, να απομακρύνω αυτό τον πόνο που αισθάνεται. Ενώ είμαι ανήμπορη να το κάνω, θα είμαι πάντα εκεί για να σκουπίζω τα δάκρυά του και να τον αγκαλιάσω.