Αν δεν πειθαρχείς ΕΣΥ το παιδί σου σε δημόσιους χώρους, μη θυμώνεις όταν το κάνουν οι άλλοι…

Η μαμά-blogger Laura Mazza εξηγεί στο scarymommy.com γιατί δεν έχει πρόβλημα να πειθαρχεί το παιδί ενός ξένου σε δημόσιους χώρους. Μια επίσκεψη σε έναν παιδότοπο μπορεί να είναι εξαιρετικά αγχωτική για έναν γονέα. Όχι μόνο πρέπει να επιβλέπει το παιδί του για να βεβαιωθεί ότι δεν ενοχλεί τα υπόλοιπα παιδιά, πρέπει επίσης να προσέχει για να βεβαιωθεί ότι τα υπόλοιπα παιδιά δεν ενοχλούν το δικό του.

Διότι, δυστυχώς, δεν δίνουν όλοι οι γονείς την απαιτούμενη προσοχή στα παιδιά τους.

Η Laura Mazza γράφει για το συγκεκριμένο ζήτημα ότι δεν έχει κανένα απόλύτως πρόβλημα να συνετίσει ένα ξένο παιδί στον παιδότοπο, εάν δεν το κάνουν οι γονείς του. Η ίδια αναγνωρίζει ότι τα παιδιά είναι παιδιά, πάντα θα υπάρχει κάποιος ανόητος λόγος τσακωμού, ειδικά σε έναν δημόσιο χώρο παιχνιδιού. Και ενώ προσπαθεί να μην είναι υπερπροστατευτική, εξακολουθεί να παρακολουθεί τα παιδιά της και να επεμβαίνει όταν χρειάζεται.

Δεν της αρέσει να επιπλήττει ένα παιδί που δεν είναι δικό της, ενώ τονίζει ότι έχει την ευθύνη μόνο για τα δικά της παιδιά. «Αν ο γιος μου χτυπήσει ένα άλλο παιδάκι ή αν η κόρη μου κοροϊδέψει μια φίλη της, θα σπεύσω να τα διορθώσω. Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή σε οποιαδήποτε ηλικία. Ωστόσο, σήμερα έπιασα τον εαυτό μου να λέει: Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι ωραία, παρακαλώ σταματήστε, σε δύο μικρά παιδιά. Και δεν ήταν δικά μου παιδιά».

Ο συλλογισμός της; «Επειδή κανένας άλλος δεν θα το έκανε». Η Mazza παρατήρησε ότι τα άλλα παιδιά τσακώνονταν με τον γιο και την κόρη της, αλλά οι γονείς τους δεν ήταν πουθενά τριγύρω -έτσι αποφάσισε η ίδια να αναλάβει δράση. Επίσης, έγινε μάρτυρας σε μια κατάσταση που ένα μικρό παιδί κινδύνευε -χωρίς να υπάρχει κάποιος ενήλικας εκεί για να το βοηθήσει- οπότε αποφάσισε να βάλει εκείνη τα πράγματα στη θέση τους, παρόλο που η πράξη της δεν εκτιμήθηκε.

«Είδα ένα μικρό αγόρι να σκαρφαλώνει στην παιχνιδοκατασκευή, ενώ η μαμά του δεν είχε ιδέα ότι θα έπεφτε κάτω και αμέσως έτρεξα να τον πιάσω. Ήρθε όταν είδε έναν ξένο που κρατούσε το παιδί της και με κοίταξε με ένα άγριο βλέμμα. Δεν μου αρέσει να πειθαρχώ άλλα παιδιά εκτός από τα δικά μου, αλλά εάν οι μητέρες τους προσποιούνται ότι δεν τα βλέπουν επειδή θέλουν να απολαύσουν τον καφέ τους, τότε θα το κάνω!

Βιώνουμε αρκετό άγχος ως γονείς. Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι να παρατηρούμε τα μικρά μας να σπρώχνονται, ενώ εμείς καθόμαστε αναπαυτικά στην καρέκλα μας.

Γονείς, ενεργοποιηθείτε!

Δεν είμαι τέλεια, ούτε καν στο παραμικρό. Αλλά είμαι ευγενική και δεν είναι δουλειά μου να προσέχω τα παιδιά σας».

Η Laura εξηγεί ότι κατανοεί την αξία της συναναστροφής με άλλες μητέρες, αλλά ποτέ εις βάρος της ασφάλειας ενός άλλου παιδιού. «Δεν έχω κοιμηθεί όλη τη νύχτα, είμαι απελπισμένη, κουρασμένη, πονάει ο λαιμός μου, αλλά δεν πιστεύω ότι το παιδί μου έχει το δικαίωμα να τραβάει τα μαλλιά ενός άλλου παιδιού επειδή εγώ θέλω να απολαύσω έναν ζεστό καφέ».

Κατανοεί ως ένα σημείο τους γονείς που χρειάζονται να χαλαρώσουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν να μη νοιάζονται καθόλου για τα παιδιά τους. Όλοι χρειαζόμαστε χρόνο για να ηρεμήσουμε, αλλά αν δεν πληρώσουμε μια νταντά δεν θα πάψουμε ποτέ να είμαστε γονείς! Η έκκληση της Laura είναι απλή: «Μην ρίχνετε την ευθύνη σε άλλους γονείς για να πειθαρχήσουν το ανυπότακτο παιδί σας σε δημόσιους χώρους.

Μαμάδες, αν δεν υποστηρίξουμε η μία την άλλη σε αυτό, τότε πώς μπορεί να είναι μια ομαλή εμπειρία για όλες;

Απλά, δώστε την απαιτούμενη προσοχή στο παιδί σας!».