«Εάν σας αρέσουν τα παιδιά μόνο όταν είναι σιωπηλά, τότε το πρόβλημα είναι δικό σας»

φασαρία1

Η κούραση, οι υποχρεώσεις, η ρουτίνα πολλές φορές εξαντλούν τους γονείς και μας οδηγούν σε υπερβολικές αντιδράσεις ακόμα και στην παραμικρή φασαρία.

Άλλες πάλι ο φόβος και η λαχτάρα να προστατεύσουμε τα παιδιά μας μας κάνουν υπερπροστατευτικούς, ενώ η ανάγκη μας για αποφυγή λαθών μεταφέρει στα παιδιά το μήνυμα της «τέλειας» ζωής, που αν δεν την έχεις δεν είσαι ευτυχισμένος.

Το παρακάτω κείμενο ανήκει στη συγγραφέα παιδικών βιβλίων, Giorgia Cozza, και μάς υπενθυμίζει ότι ένα παιδί δεν έχει απαραίτητα κάποιο πρόβλημα αν κάνει φασαρία ή παίζει έντονα ούτε η οικογένειά του παραβαίνει κάποιον κανόνα ανατροφής.

Ένα παιδί είναι απλώς ένα… παιδί

«Κάτσε ακίνητο, μην τρέχεις,
μην χοροπηδάς, πρόσεχε θα πέσεις!

Τα παιδιά που παίζουν, πηδούν, τρέχουν,
δεν είναι παιδιά αγχωμένα, υπερκινητικά ή αγενή.
Ούτε οι γονείς τους έχουν κάνει κάποιο λάθος.

Είναι φυσιολογικό τα παιδιά
να κινούνται και να εξερευνούν,
για να ικανοποιήσουν την περιέργειά τους.

Έτσι μεγαλώνουν, γνωρίζουν, μαθαίνουν.

Ναι, είναι αλήθεια, μπορεί καμιά φορά να πέσουν
και να γρατσουνίσουν τα γόνατά τους.

Έτσι μαθαίνουν να ξανασηκώνονται,
κάτι που είναι τόσο σημαντικό,
όσο και το να μάθουν να τρέχουν.

Εάν τα παιδιά σάς ενοχλούν,
εάν σας αρέσουν τα παιδιά
μόνο όταν είναι σιωπηλά και ακίνητα,
το πρόβλημα δεν είναι των παιδιών,
αλλά δικό σας…»