Ένα γράμμα προς τη μαμά που πασχίζει να μην χάσει μυαλό της…

Οι μαμάδες συχνά μοιάζουν να χάνουν τον έλεγχο. Οι ευθύνες, οι υποχρεώσεις, το άγχος και η λαχτάρα τους να κάνουν τα πάντα για το παιδί τους τις ωθούν στο να στρεσάρονται με αποτέλεσμα κάποιες φορές να νιώθουν πως γύρω τους επικρατεί ένα… χάος. Πώς χάνουν το μυαλό τους.

Σε αυτές τις μαμάδες απευθύνεται το παρακάτω κείμενο μαζί με την αμέριστη συμπαράστασή μας…

«Στη μαμά που πασχίζει να συγκρατήσει τη ζωή της σε μια τάξη

Έχω κάτι σημαντικό να σου πω: Δεν σε βλέπω.

Αλλά πριν σταματήσεις να διαβάζεις, άκουσέ με. Δεν σε βλέπω, αλλά ξέρω όλα όσα περνάς.

Ξέρω ότι αυτές τις ημέρες είσαι εξουθενωμένη και κρατιέσαι ξύπνια χάρη στην καφεΐνη.

Ξέρω ότι προσπαθείς παραπάνω από το κανονικό να είσαι καλή μαμά, καλή σύντροφος, καλή κόρη και φίλη. Συχνά, όμως, νιώθεις να αποτυγχάνεις σε όλα.

Ξέρω ότι πάρα πολλές φορές μέσα στην ημέρα θες να ουρλιάξεις: “Είμαι μόνο μία!”.

Ξέρω ότι νιώθεις βαθιά αγάπη για τα παιδιά σου, όπως και πολλές ενοχές απέναντί τους, επειδή δεν είσαι ο άνθρωπος που νομίζεις ότι θα έπρεπε να είσαι.

Ξέρω ότι υπάρχουν μέρες που νιώθεις ότι θέλεις απλά να φύγεις μακριά, αλλά μένεις.

Ξέρω ότι το βάρος της ευθύνης καμιά φορά φαντάζει τόσο βαρύ που δύσκολα μπορείς να μετακινηθείς!

Ξέρω ότι οι υποχρεώσεις σου δεν τελειώνουν ποτέ. Η λίστα με αυτές αντί να μικραίνει μεγαλώνει διαρκώς.

Ξέρω ότι παλεύεις για να ισορροπήσεις σε αυτές τις υποχρεώσεις και στην ανατροφή των μικρών ανθρώπων που έφερες στη ζωή. Όλα αυτά είναι πάρα πολλά για ένα μόνο άτομο…

Ξέρω ότι ανησυχείς ότι δεν έχεις αρκετή υπομονή, ότι δεν είσαι αρκετά κοντά τους, ότι δεν είσαι αρκετά αστεία, ότι δεν είσαι αρκετή!

Τα ξέρω όλα αυτά επειδή τα νιώθω και εγώ. Δεν σε βλέπω, αλλά είμαι εσύ.

Δεν σε βλέπω γιατί δεν με αφήνεις να σε δω. Όπως και εγώ, έτσι και εσύ φοράς την μάσκα της γενναίας. Χαμογελάς για να κρύψεις το άγχος σου, ακόμα και τις πολύ άσχημες μέρες. Ξυπνάς κάθε μέρα, μαζεύεις τις δυνάμεις σου και κάνεις όσα πρέπει να κάνεις. Είσαι δυνατή. Είσαι Μαμά!

Όχι δεν σε βλέπω, Μαμά, αλλά θέλω να θυμάσαι ότι είμαι εσύ. Και οι περισσότερες μαμάδες είμαστε έτσι κατά καιρούς. Η μητρότητα είναι έτσι. Όλες έχουμε τις ίδιες ανησυχίες. Είμαστε άνθρωποι, στην τελική.

Να θυμάσαι αυτό την επόμενη φορά που θα νιώσεις ότι είσαι έτοιμη να τα παρατήσεις. Μπορεί να μην φαίνεται, αλλά αν κοιτάξεις γύρω σου θα καταλάβεις ότι όλες νιώθουμε όπως εσύ. Χάνουμε την μπάλα από καιρού εις καιρόν. Γι’ αυτό έχουμε η μία την άλλη. Γι’ αυτό έχουμε τη σοκολάτα, για αυτό έχουμε τις πιο στενές μας φίλες ή τον ψυχολόγο μας. Εσύ διαλέγεις.

Μπορείς να τα καταφέρεις, Μαμά. Άσε τον εαυτό σου να χαλαρώσει λιγάκι. Και να σου πω και κάτι; Το να έχεις τα πάντα υπό έλεγχο και να τα κάνεις τέλεια είναι υπερεκτιμημένο…

Με αγάπη,

Μια μαμά που καταρρέει…».

Πηγή:scarymommy.com