Επεκτείνουμε τις δυνατότητες των παιδιών μας όταν ακούμε περισσότερο από όσο μιλάμε

Δεν μπορούμε να αποφασίσουμε εμείς τι μαθήματα θα πάρουν τα παιδιά μας στη ζωή τους και δεν μπορούμε να αποφασίσουμε πότε θα τα πάρουν, αλλά μπορούμε να δημιουργήσουμε μέσα τους τον χώρο που θα κάνει την «εξερεύνηση» ευπρόσδεκτη. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό, αν τους δείξουμε πως είναι ασφαλή όταν μιλούν ανοιχτά και όταν περιπλανώνται στις δικές τους, προσωπικές εμπειρίες, έτσι ώστε να προκύψουν μέσα τους τα μαθήματα και η σοφία.

Όταν τα παιδιά μας νιώσουν αρκετά ασφαλή, θα είναι αρκετά γενναία ώστε να ανοιχτούν στις αλήθειες τους, αντί να υπερασπίζονται τις συμπεριφορές που δεν λειτουργούν σωστά για εκείνα. Το κλειδί για εμάς είναι να δείχνουμε ενδιαφέρον στις ανάγκες τους, οι οποίες μπορεί να διεγείρουν αυτές τις συμπεριφορές, στα ταλέντα τους που μπορεί να χρειάζονται ενίσχυση και σε όσα μπορεί να προσπαθούν να επικοινωνήσουν μέσω της συμπεριφοράς τους.

Ακόμα κι όταν τα παιδιά μας κάνουν πράγματα που μπορεί να μας εκνευρίζουν ή και να μας εξοργίζουν, ο σκοπός δεν είναι να τσακωθούμε –ακόμα κι αν καταλήξουμε έτσι. Στόχος είναι να επιστρατεύσουμε την υποστήριξή μας –να τα ακούσουμε, να τα δούμε, να τα βοηθήσουμε ή απλά να τα κρατήσουμε λίγο πιο σφιχτά στην αγκαλιά μας. Η υποστήριξη αυτή θα έρθει έπειτα από μία γνήσια ανάγκη του παιδιού μας.

Η μεγαλύτερη πρόκληση, λοιπόν, και η σπουδαιότερη ευκαιρία μας είναι να παραμείνουμε παρόντες και αρκετά «ανοιχτοί», ώστε να μάθουμε τις λεπτομέρειες του παιδιού μας εκείνη τη στιγμή, και να το βοηθήσουμε να επιτύχει έναν καλύτερο, πιο υγιή τρόπο ύπαρξης.

Επεκτείνουμε τις δυνατότητες που έχουν μέσα τους τα παιδιά μας, όταν ακούμε περισσότερο από όσο μιλάμε, όταν προκαλούμε την περιέργειά τους, την ανάγκη τους για αναζήτηση, τις απόψεις τους και όταν δημιουργούμε γύρω τους έναν ζεστό και ασφαλή χώρο για να «κινούνται» ελεύθερα.

Πηγή: heysigmund.com