Η αβάσταχτη μοναξιά της μαμάς που… δεν ταιριάζει με τις υπόλοιπες

Σας έχει τύχει ποτέ να βρεθείτε με άλλες μαμάδες και να νιώθετε ότι δεν έχετε τίποτα να πείτε μαζί τους; Πέρα από τα τυπικά για τα παιδιά σας να μην σας συνδέει τίποτε άλλο;

Μια γυναίκα η οποία βιώνει καθημερινά σχεδόν αυτή τη μοναξιά της… μαμάς, γράφει για τις πραγματικές φιλίες που είναι δύσκολες όταν είσαι η «μαμά που δεν ταιριάζει».

«Είμαι η μαμά που είναι μόνη. Όχι επειδή δεν έχω με τις άλλες μαμάδες κάτι κοινό. Ίσα ίσα έχω και πολλά. Έχω 3 παιδιά, αντιμετωπίζω τα ξεσπάσματά τους, λατρεύω τις αγκαλιές τους, τρελαίνομαι με τα παιχνίδια τους, όπως και οι άλλες μαμάδες. Σίγουρα, οι περισσότερες έχουμε άπειρα ρούχα για πλύσιμο, άπλωμα, σιδέρωμα. Σίγουρα πρέπει να καθαρίζουμε καθημερινά δωμάτια και να συγυρίζουμε το σπίτι, ενώ μετανιώνουμε συχνά για τις ώρες που περνάμε αγκαλιά με το κινητό ή τον υπολογιστή. Αυτά είναι αρκετά για να τα συζητάμε τις ώρες που παίζουν τα παιδιά μας ή διασκεδάζουν σε κάποιο πάρτι.

Αλλά δεν είναι αρκετά για αληθινές φιλίες.

Παντού γύρω μου βλέπω μαμάδες που αναπτύσσουν φιλίες. Γελούν μαζί, κανονίζουν βόλτες χωρίς τα παιδιά, βγαίνουν για ποτό και έχουν δικά τους “εσωτερικά” αστεία.

Εγώ δεν κάνω τίποτα από τα παραπάνω.

Είμαι εκείνη που θα φύγει νωρίτερα ή δεν θα μπλεχτεί καθόλου σε αυτές τις ομάδες. Δεν φταίνε οι άλλοι. Όλοι είναι πολύ ευγενικοί. Προσέχουν τα παιδιά μου, θα προσέξω τα δικά τους και θα τους βοηθήσω.

Αλλά δεν ταιριάζουμε. Απλώς δεν έχω αυτή τη νοοτροπία της «μαμάς». Δεν είμαι εγώ. Δεν  με ενδιαφέρει. Από μικρή δεν ακολουθούσα πιστά τη μόδα και τις προσταγές της και αυτό δεν άλλαξε όταν απέκτησα παιδιά.

Δεν φόρεσα ψηλόμεσα στενά παντελόνια ή κολάν με αθλητικά. Βασικά, δεν φοράω καθόλου κολάν. Όχι, δεν υπάρχει κάποιο λάθος με αυτό, αλλά εγώ ντύνομαι διαφορετικά.

Και μετά έρχεται η συμπεριφορά και οι κουβέντες με τους άλλους. Όλοι θέλουν να μιλούν για τα παιδιά τους. Και αυτό είναι πολύ όμορφο, αλλά πρέπει κάπου να σταματά. Είμαστε πολλά περισσότερα από τα παιδιά μας. Και εγώ αγαπάω πολύ τα παιδιά μου, αλλά θέλω να συζητήσω για την πολιτική, τα παγκόσμια νέα ή τα αθλητικά. Κάποτε, μάλιστα, δοκίμασα. Έμεινα να μιλώ μόνη και χωρίς κανέναν να με παρακολουθεί.

Μουσική; Τηλεόραση; Videos; Τα παιδιά μου βλέπουν και ακούν όσα και εγώ. Θα ακούσω τραγούδια με άσχημες λέξεις, θα παρακολουθήσω εκπομπές με πολιτικά μηνύματα ή σκληρές εικόνες και όταν παραδεχτώ αυτές τις προτιμήσεις μου όλοι με κοιτούν με γουρλωμένα μάτια και στόμα ανοιχτό.

Επίσης, δεν μαγειρεύω. Οπότε άλλο ένα θέμα συζήτησης πάει… χαμένο. Αφού δεν μαγειρεύω δεν έχω τι να συζητήσω με τις άλλες μαμάδες. Επίσης, δεν μιλάω για το σύζυγό μου και τις δυσκολίες της σχέσης μας έξω από το στενό μας κύκλο. Άλλος ένας λόγος για να απομονωθώ…

Αν και οι λόγοι για τους οποίους νιώθω μόνη μπορεί να είναι διαφορετικοί από τους δικούς σας, είμαι σίγουρη πως δεν είμαι η μοναδική που νιώθει μοναξιά. Υπάρχουν μαμάδες που νιώθουν μόνες. Μαμάδες που μένουν στο περιθώριο επειδή δεν… ταιριάζουν με τις άλλες. Οι λόγοι για τους οποίους η καθεμιά νιώθει μοναξιά ποικίλλουν, αλλά τα συναισθήματα είναι ίδια.

Όταν είσαι η μοναχική μαμά, ανησυχείς για πολλά πράγματα. Περισσότερο φοβάσαι ότι τα παιδιά σου δεν θα έχουν φίλους, επειδή οι μαμάδες τους δεν θα σας καλούν για παιχνίδι. Φοβάσαι ότι κάτι δεν είναι σωστό με εσένα. Γιατί δεν μπορείς να κάνεις φίλους, όταν όλοι γύρω σου το κάνουν να μοιάζει τόσο εύκολο;

Όλοι είναι ευγενικοί απέναντί σου, αλλά δεν έχεις καμιά καλύτερη φίλη. Δεν έχεις ανθρώπους με τους οποίους να έχετε πολλά κοινά.

Δεν έχεις ανθρώπους να σε βοηθήσουν με τα παιδιά ή το σπίτι

Δεν υπάρχει κάποιος με τον οποίο να μπορείς να τσακωθείς

Δεν υπάρχει κάποιος που να σε καταλαβαίνει πραγματικά

Και αυτό είναι το μοναχικότερο κομμάτι από όλα…»

Πηγή: scarymommy.com