- Infokids.com.cy - https://www.infokids.com.cy -

Πρέπει να προστατεύουμε τα παιδιά μας από τις απογοητεύσεις;

Η μαμά blogger Justin Hanson [1] στο άρθρο της ασχολείται με το ζήτημα της διαχείρισης από μέρους των γονέων της όποιας απογοήτευσης [2] μπορεί να συμβεί στα παιδιά τους.

«Αγαπητοί γονείς, πού μάθετε όλα όσα αφορούν τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από το γονεϊκό σας ρόλο; Από τους γονείς σας; Από βιβλία ανατροφής και διαπαιδαγώγησης παιδιών; Ή μήπως συμμετέχοντας ενεργά σε μια σχολή γονέων;

Είναι γεγονός ότι όλοι κατακλυζόμαστε από διάφορες συμβουλές και tips ανατροφής των παιδιών που προέρχονται από διάφορα κανάλια επικοινωνίας αλλά και από μια πλειάδα φίλων, γνωστών αλλά και συγγενών.

Όμως, θα φανταζόσασταν ποτέ ένα τηλεοπτικό διαγωνιστικό ριάλιτι πρόγραμμα θα σας έλυνε τις απορίες και θα έδινε απαντήσεις σε ερωτήματα που σας απασχολούν για το ρόλο σας ως γονείς;

Αυτό που τώρα θα σας περιγράψω μου συνέβη πριν λίγες εβδομάδες όταν παρέα με την κόρη μου παρακολουθούσαμε τη φάση των ακροάσεων ενός τηλεοπτικού ριάλιτι. Μια απλή παρακολούθηση ενός προγράμματος, μού έδωσε το καλύτερο μάθημα γονεϊκότητας που πρέπει να έχουν υπόψιν τους όλοι οι γονείς εφήβων.

Τι συνέβη;

Όλα ξεκίνησαν όταν μετά την ακρόαση ενός εφήβου που ενώ τα πήγε περίφημα εντούτοις οι κριτές απέρριψαν, και μένα μου δημιουργήθηκε το εξής ερώτημα «Ποιος θα μπορούσε να πει σε ένα παιδί αν θα μπορούσε ή όχι να τραγουδήσει;».

Η απάντηση στο ερώτημα μου θα μπορούσε εύλογα να ήταν : «Μα φυσικά οι γονείς του».

Οι γονείς που είχαν συνοδεύσει το παιδί τους μέχρι την ακρόαση και είχαν στηρίξει την απόφασή του να βγει στη σκηνή για να δοκιμάσει τις φωνητικές του ικανότητες. Βέβαια, αρκετοί εξ αυτών θεωρούν ότι τα παιδιά τους «κόπηκαν» από την εν λόγω διαδικασία λανθασμένα ενώ δεν είναι λίγοι όσοι προσπαθούν να αποδείξουν στους κριτές ότι το παιδί τους είναι ξεχωριστό ταλέντο και διαθέτει μια σπουδαία φωνή.

Οι έφηβοι, λοιπόν, μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση δεν αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο. Αν και έχουν εξαντληθεί από την αναμονή και την χρονοβόρα διαδικασία των ακροάσεων, εντούτοις στεναχωριούνται και καταρρέουν μόνο όταν έρθουν αντιμέτωποι με το αρνητικό αποτέλεσμα. Κάνουν τα πάντα για να ακούσουν το πολυπόθητο «ναι», ικετεύουν, ζητάνε μια δεύτερη ευκαιρία, ψάχνουν δικαιολογίες για να δικαιολογήσουν ό,τι πήγε στραβά με την εμφάνισή τους.

Όλη αυτή η διαδικασία μου ξυπνά ερωτήματα που δικαίως θα έπρεπε να απασχολούν όλους τους γονείς εφήβων. Ποιος γονέας δεν θα υποστήριζε την προσπάθεια του παιδιού του; Όλοι φυσικά το κάνουν. Κι όμως, γονέα θα υποστήριζες ποτέ το να συνεχίσει το παιδί σου μια καριέρα για την οποία βλέπεις και μόνος σου ότι δεν διαθέτει τα κατάλληλα προσόντα για να την υποστηρίξει; Εννοείται πώς όχι.

Πώς λοιπόν ενώ φαίνεται τόσο ξεκάθαρα ότι ενώ ο γονιός επιδιώκοντας πάντα να κάνει καλό στο παιδί του δεν θα του έδινε ψεύτικες ελπίδες το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει σε θέματα που εκ μέρους των γονέων δεν θεωρούνται υψίστης σημασίας; Κι όμως μια τέτοιου είδους προσέγγιση κάθε άλλο παρά ωφέλιμη είναι για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

Δυστυχώς, ζούμε σε μια κοινωνία που έχει θεοποιήσει καλλιτέχνες και τραγουδιστές με αποτέλεσμα τα παιδιά να επιθυμούν να τους διαδεχθούν πάσει θυσία, παραβλέποντας το πιο ουσιώδες στοιχείο της υπόθεσης…δεν διαθέτουν το ταλέντο που απαιτείται.

Είναι λογικό και επιθυμητό να θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας, να προσπαθούμε να τα στηρίξουμε, να τους δείχνουμε ότι αναγνωρίζουμε το κόπο και την προσπάθειά τους να ακολουθήσουν το εκάστοτε όνειρό τους όμως δεν είναι σωστό αλλά ούτε και ωφέλιμο να τους δίνουμε ψεύτικες ελπίδες, να τους χρυσώνουμε το χάπι και να προσπαθούμε να βρίσκουμε συνεχώς δικαιολογίες για να καλύψουμε αυτά στα οποία υστερούν.

Πώς να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά τις απογοητεύσεις των παιδιών

Όσο και να θέλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από τις απογοητεύσεις γύρω τους, κάποιες φορές αυτό  δεν είναι εφικτό. Θα συμβεί σίγουρα και το παιδί πρέπει να είναι προετοιμασμένο να τις αντιμετωπίσει.  Είναι σημαντικό οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά να βλέπουν την ευρύτερη προοπτική των πραγμάτων και τη γενικότερη εικόνα και να μην τρέφουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες. Τα πράγματα δεν έρχονται πάντα με τον τρόπο που θα θέλαμε και αυτό είναι ένα γεγονός που όλοι ζούμε.

Είτε πρόκειται για μικρές είτε για μεγάλες, οι απογοητεύσεις είναι κομμάτι της ζωής και μπορούν να αποτελέσουν στάδιο της ωρίμανσης. Όσο οδυνηρό και αν είναι για τους γονείς να βλέπουν το παιδί να υποφέρει όταν τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα θέλει, η απογοήτευση θα του κάνει καλό αν του διδάξουμε πώς να την αντιμετωπίζει!»

Πηγή: sheknows.com