«Στη μαμά που δεν αντέχει άλλο»: Ένα ανοιχτό γράμμα σε όλες τις εξουθενωμένες μαμάδες…

«Γεια σου μαμά. Πώς είσαι; Και εννοώ, πώς πραγματικά νιώθεις. Λες πως είσαι καλά, αλλά βλέπω ότι δεν είσαι. Δεν πειράζει. Ούτε εγώ είμαι καλά…»

Έτσι ξεκινά η επιστολή της Annie Reneau , μιας απλής μαμάς, στο scarymommy.com και σε όλες τις καθημερινές, εξαντλημένες και ψυχολογικά εξουθενωμένες μαμάδες και νομίζω αρκετές θα ταυτιστούμε μαζί της.

«Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω καμία μαμά που να είναι “καλά”», συνεχίζει. «Είμαστε τόσα πολλά, αλλά όχι πάντα “καλά”. Τουλάχιστον, τις περισσότερες ημέρες. Η μητρότητα είναι των άκρων. Νιώθεις τα πάντα στον υπερθετικό βαθμό. Απίστευτη χαρά και τρελή σύγχυση. Αγάπη που σε ξεπερνά και εξάντληση που σε κυριεύει…

Αυτά τα τόσο έντονα συναισθήματα μπορεί να σε εξουθενώσουν. Ναι, ακόμα και τα θετικά. Η συνεχής εναλλαγή, το ατελείωτο μπρος-πίσω στην χαρά και το άγχος, “ρουφούν” την ψυχή σου.

Η μητρότητα μπορεί και θα καταπονήσει την ψυχή σου, ειδικά αν δεν προσέχεις και δεν φροντίζεις τον εαυτό σου.

Ξέρω, το να φροντίσεις τον εαυτό σου μοιάζει με άλλη μία υποχρέωση μέσα στη λίστα με τις χιλιάδες υποχρεώσεις που έχεις. Και πώς να το κάνεις, άλλωστε, όταν από εσένα εξαρτώνται μικροί άνθρωποι; Όταν περιμένουν από εσένα να τους φροντίσεις; Δεν μένει τίποτα για εσένα, για τον εαυτό σου.

Σε παρακαλώ, Μαμά. Άκουσέ με προσεκτικά. Έχω βρεθεί στο σημείο που είσαι τώρα. Έχω κλάψει με το ατελείωτο κλάμα του μωρού μου. Έχω μείνει άυπνη για βράδια. Έχω κοιτάξει, χωρίς ουσιαστικά να βλέπω, έξω από το παράθυρο του γεμάτου παιχνίδια σαλονιού μας, έχω αναρωτηθεί ώρες ολόκληρες για αυτό το χάος, αυτή την αναστάτωση που έγινε στη ζωή μου. Έχω νιώσει το σώμα μου να γίνεται χίλια κομμάτια, να θέλω να ανοίξω την πόρτα και απλώς να τρέξω μακριά…

Τι έμαθα, όμως, 15 χρόνια στον ρόλο του γονέα;

Ότι αυτή την ανάγκη πρέπει να τη θάψεις. Δεν πρέπει να της κάνεις τη χάρη να νικήσει. Γι’αυτό δώσε προσοχή.

Η μητρότητα είναι υπέροχη και μαγική και απαίσια και δύσκολη. Αλλά όταν νιώθεις, ότι όλα γύρω σου καταρρέουν, τότε σίγουρα χρειάζεσαι ένα διάλειμμα.

Γιατί, όμως, χρειάζεσαι ένα διάλειμμα; Αγαπάς τα παιδιά σου και νιώθεις ενοχές όταν σκέφτεσαι έτσι, σωστά; Κοίτα πώς έχουν τα πράγματα: Η αγάπη δεν έχει όρια, δεν τελειώνει ποτέ. Η ενέργεια, όμως, έχει όρια και κάποτε τελειώνει. Σκέψου τον εαυτό σου ως ένα αυτοκίνητο. Η αγάπη είναι η μηχανή σου και η ενέργεια τα καύσιμά σου. Χωρίς αυτήν δεν μπορείς να πας πουθενά. Πρέπει να ανεφοδιαστείς και ιδανικά πρέπει να το κάνεις πριν νιώσεις «άδεια».

Και ό,τι κι αν κάνεις μην πιστέψεις ποτέ ότι η μητρότητα είναι αυτό που νιώθεις τώρα. Ναι, μερικές φορές είναι χάλια και σε “ξεζουμίζει”. Αλλά αυτές είναι γενικές αλήθειες, είναι το ένα σημείο της πραγματικότητας.

Αν νιώθεις όμως πως φτάνεις στο χείλος του γκρεμού, πρέπει να κάνεις πίσω και να ξεκουραστείς για λίγο. Ξέρω, είναι δύσκολο, αλλά θα σε εντυπωσιάσει το πόσο καλό θα σου κάνει.

Το χρειάζονται και τα παιδιά σου. Αλήθεια! Τα παιδιά θέλουν γονείς που τα αγαπούν, θέλουν μια μαμά γεμάτη ενέργεια και αγάπη, όχι μία μαμά που δεν μπορεί να σταθεί όρθια από την κούραση…

Και δεν απαιτεί και πολλά. Το διάλειμμά σου μπορεί να είναι το διάβασμα, το περπάτημα λίγης ώρας, ένα χαλαρωτικό μπάνιο. Εκείνο που πρέπει να ξεπεράσεις είναι οι ενοχές!

Οι καλές μαμάδες κάνουν διαλείμματα. Τα διαλείμματα τις βοηθούν να είναι τόσο καλές. Οι καλές μαμάδες φροντίζουν τα παιδιά τους, αλλά φροντίζουν και τον εαυτό τους. Οπότε, Μαμά, για το καλό των παιδιών σου, γέμισε ενέργεια…

Θα σε κάνει καλύτερη, πιο ευτυχισμένη και δοτική μαμά. Στο εγγυώμαι…»