«Θα μετρήσω έως το 3»: Πότε «πιάνει» αυτή η μέθοδος πειθαρχίας

Το κάθε παιδί μεγαλώνει και πειθαρχείται διαφορετικά και, γεγονός είναι, ότι -εφόσον δεν περιλαμβάνει σωματική ή λεκτική βία- δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη μέθοδος που δίνει λύσεις στην ανατροφή του. Η «προειδοποίηση του 3» μπορεί να μην χαίρει της εκτίμησης ολόκληρης της επιστημονικής κοινότητας, ωστόσο, δεν είναι λίγοι οι γονείς που ορκίζονται σε αυτήν, ειδικά στις πολύ «δύσκολες» στιγμές των παιδιών.

Όπως και οι ίδιοι λένε, βέβαια, για να «πιάσει» θέλει τρόπο…

«Θα μετρήσω μέχρι το 3! Κι αν δεν έχεις…»

Οι περισσότεροι έχουμε προειδοποιήσει το παιδί, για κάτι που θα συμβεί αν φτάσουμε στο 3, το οποίο καθόλου δεν θα του αρέσει. Τι, όμως; Έχει μεγάλη σημασία να θέσουμε με σαφήνεια, πριν μετρήσουμε, ποια θα είναι η επίπτωση της πράξης του, αλλά και να είμαστε συνεπείς στην επίπτωση αυτή. Βέβαια, ο τρόπος που θα προειδοποιήσουμε το παιδί, για να είναι αποτελεσματικός, θα πρέπει να ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του:

Έτσι, για «δυναμικά» παιδιά, με έντονη βούληση, δυναμισμό και πείσμα, χρησιμοποιήστε ξεκάθαρες, εμφατικές και αυστηρές οδηγίες, ώστε να μην συμπεράνει ότι αστειεύεστε. Πείτε: «Μην γράφεις σε αυτό το βιβλίο, σε παρακαλώ».

Περιμένετε, λίγο, για να δείτε αν θα σταματήσει. Αν δεν σταματήσει, πείτε:

«Θα μετρήσω μέχρι το 3. Αν δεν σταματήσεις να γράφεις θα σου πάρω και το βιβλίο και τους μαρκαδόρους. Ένα.»
Περιμένετε τρία δευτερόλεπτα: «Δύο». Άλλα τρία δευτερόλεπτα: «Τρία». Αν συνεχίζει να μην σταματά αυτό που του έχετε ζητήσει πείτε «Βλέπω δεν μου δίνεις σημασία, οπότε θα μου δώσεις το βιβλίο και τους μαρκαδόρους αυτή τη στιγμή.»

Το παιδί δεν γίνεται να μη συμμορφωθεί αν σηκωθείτε αυτόματα και του πάρετε το βιβλίο και τους μαρκαδόρους.

Είναι πιθανό η μέθοδος αυτή πειθαρχίας να μην «πιάσει» με την πρώτη φορά που θα την εφαρμόσετε σε ένα παιδί με έντονη προσωπικότητα. Αν το παιδί, όμως, συνειδητοποιήσει από την πρώτη κιόλας φορά ότι το εννοείτε, θα πιάσει τις επόμενες.

Για πιο ευαίσθητα και λιγότερο δυναμικά παιδιά που δεν συνηθίζουν να αντιδρούν έντονα, αρκεί πιο απαλή φωνή και ίσως έντονη οπτική επαφή. Ήρεμα μπορείτε να πείτε: «Αγάπη μου, σε παρακαλώ άσε κάτω τον μαρκαδόρο. Δεν ζωγραφίζουμε τα βιβλία.»

Περιμένετε τρία δευτερόλεπτα και αν το παιδί δεν συμμορφωθεί πείτε «Θα μετρήσω μέχρι το τρία, για να αφήσεις κάτω τον μαρκαδόρο και μετά θα στον πάρω. Ένα.»

Το πιθανότερο είναι στο σημείο αυτό το ήπιο παιδί θα συμμορφωθεί σε αυτό που του λέτε. Στην περίπτωση που δεν το κάνει, συνεχίστε να μετράτε μέχρι το τρία και αν συνεχίζει να μην συμμορφώνεται, χωρίς να πείτε κάτι παραπάνω, απλά πάρτε του τον μαρκαδόρο.

Έτσι, θα περάσετε με σαφήνεια το μήνυμα στο ευαίσθητο παιδί, αλλά χωρίς να το τρομάξετε.

Κάντε το παιδί υπεύθυνο των πράξεών του

Οι δύο παραπάνω τρόποι οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, αλλά είναι προσαρμοσμένοι στην ιδιοσυγκρασία του κάθε παιδιού. Είναι δε εξίσου αποτελεσματικοί, γιατί βοηθούν το παιδί να συνειδητοποιήσει ότι η επίπτωση που του επιβάλλατε ήταν έπειτα από δική του επιλογή (εκείνο επέλεξε να συμμορφωθεί ή να μη συμμορφωθεί).

Μην δώσετε πολύ χρόνο στο παιδί μέχρι να συμμορφωθεί και να κάνει αυτό που του ζητάτε. Ο κανόνας του «3» δεν πρέπει να διαρκέσει πάνω από μισό λεπτό. Εξάλλου, σκοπός σας είναι να σταματήσει την ανεπίτρεπτη συμπεριφορά άμεσα και όχι όποτε εκείνο θέλει.

Κάποια μετέπειτα στιγμή, που θα μπορείτε να συζητήσετε ήρεμα με το παιδί, εξηγήστε του ότι το εννοείτε όταν το προειδοποιείτε για κάτι και ότι, χωρίς φωνές και απειλές, θα ακολουθεί πάντα κάποια επίπτωση όταν δεν συμμορφώνεται.

Τέλος, έχει μεγάλη σημασία να λέτε στο παιδί ποια θα είναι η επίπτωση, πριν ξεκινήσετε να μετράτε, και η επίπτωση αυτή να είναι άμεση και εφαρμόσιμη, πάντα όμως συμβατή με την ιδιοσυγκρασία του παιδιού.

Πηγή: proactiveparenting.net