Το εξαγριωμένο γράμμα μιας μαμάς προς τον πρώην άνδρα της που δεν πληρώνει διατροφή

Τον γύρο του κόσμου κάνει τις τελευταίες ημέρες η ανοιχτή μα ανώνυμη επιστολή μιας μαμάς, η οποία έχοντας φτάσει στα όριά της με τον πρώην άνδρα της, ο οποίος αρνείται να είναι συνεπής με την πληρωμή της διατροφής στα παιδιά τους, αποφάσισε να του τα «χώσει» δημόσια.

Τα λόγια της, μας έκαναν μεν να νιώσουν εξαιρετικά αμήχανα, ωστόσο είναι απόλυτα αληθινά και είμαστε βέβαιοι, ότι -ειδικά αν είστε χωρισμένοι- αρκετοί θα ταυτιστείτε μαζί της…

«Ανοιχτή επιστολή προς τον πατέρα που δεν πληρώνει τη διατροφή των παιδιών του:

Όλα τα χρήματα που μου δίνεις για τη διατροφή των παιδιών, δεν πάνε στις διακοπές μου. Δεν χρησιμοποιώ τα χρήματά ΣΟΥ για να αγοράσω ρούχα, ούτε για να πάω για ποτό.

Τα λεφτά που βγάζεις με τον ιδρώτα σου δεν πληρώνουν την συνδρομή μου στο γυμναστήριο, ούτε τα αποταμιεύω στον λογαριασμό μου (δεν έχω καν αποταμιεύσεις).

Όταν, λοιπόν, παρακολουθείς τον λογαριασμό μου στο Instagram και το Facebook και με βλέπεις να περνώ τον περισσότερο χρόνο μου χωρίς τα παιδιά με φίλους, να είσαι σίγουρος ότι εγώ το χρηματοδοτώ αυτό. Πατάω στα δικά μου γερά πόδια.

Για να στο πω ξεκάθαρα, ό,τι χρήματα δίνεις για να βοηθήσεις με την ανατροφή των παιδιών μας πηγαίνει απευθείας στα παιδιά μας. Κάνω δύο δουλειές για να μπορώ να χρηματοδοτώ τον δικό μου τρόπο ζωής και να πληρώνω για τα παιδιά μας. Είναι τόσο απλό, όμως εσύ δεν δείχνεις να το καταλαβαίνεις.

Έτσι δεν έχεις κανένα δικαίωμα να μου λες, ότι ίσως θα έπρεπε να «βγαίνω λιγότερο», όταν σου ζητάω την διατροφή που οφείλεις στα παιδιά μας.

Τι θα έπρεπε να καλύπτει αυτή;

Το δάνειο για το σπίτι μας –το σπίτι που προσφέρει στέγη στα παιδιά μας τον μισό μήνα. Το σπίτι τους. Επίσης, συμβάλλει στα έξοδα αυτού του σπιτιού. Ελπίζω θα συμφωνείς, ότι τα παιδιά μας χρειάζονται ένα σπίτι.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις του να μην πληρώνεις την διατροφή; Ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξουμε σπίτι, να πάμε σε ένα μικρότερο, σε χειρότερη περιοχή και σε άλλο σχολείο.

Τα λεφτά σου, επίσης, συμβάλλουν στο να έχουν ρούχα τα παιδιά σου να φορέσουν, απορρυπαντικό στο να πλυθούν αυτά τα ρούχα. Στο να αγοράσω φόρμες για τη γυμναστική και να έχουν λεφτά για τις εκδρομές.

Με τα λεφτά σου πληρώνω τα μαθήματα κολύμβησης στα οποία εγώ πηγαίνω τα παιδιά, και στα οποία δεν έχεις εμφανιστεί ποτέ, γιατί θέλω τα παιδιά μας να ξέρουν να κολυμπούν, αλλά και στην ακαδημία ποδοσφαίρου του γιου μας. (Τα πάει πολύ καλά, παρεμπίπτοντας, θα μπορούσες κάποιο απόγευμα να αφιερώσεις λίγο χρόνο και να έρθεις να τον δεις –θα τον έκανες πραγματικά ευτυχισμένο!)

Με αυτά πληρώνω τα πάρτι γενεθλίων των παιδιών μας, στα οποία έρχονται όλοι οι φίλοι τους, αλλά όχι εσύ, γιατί η σύζυγός σου δεν σε αφήνει, επειδή έπειτα από τόσα χρόνια συνεχίζει να ζηλεύει και να ανησυχεί κάθε φορά που συναντιόμαστε.

Επίσης, με αυτά πληρώνω τα δώρα των παιδιών μας και ευτυχώς που το κάνω, γιατί στα 5α γενέθλια της κόρης μας, παρόλο που πήγες εσύ να την πάρεις από το σχολείο και την είχες για δύο ώρες, δεν της έδωσες το παραμικρό δώρο. Αν δεν είχα φροντίσει να της έχω πάρει εγώ δώρο (και να της πω ότι είναι και από τους δυο μας), δεν θα έπαιρνε καν δώρο εκείνη την ημέρα.

Με τα λεφτά σου μπορώ να παίρνω στα παιδιά μας παπούτσια λίγο καλύτερης ποιότητας, γιατί κάθε φορά που τους παίρνω φθηνά παπούτσια βγάζουν φουσκάλες. Επίσης, με αυτά πληρώνω τη δασκάλα που έρχεται να τα διαβάσει.

Ίσως πρέπει να μπεις στη θέση μου μια μέρα και να δεις πόσο σημαντικά είναι τα λεφτά σου, στο να μπορώ να παρέχω στα παιδιά μας το επίπεδο ζωής που τους αξίζει.

Τι θα έπρεπε, λοιπόν, να πληρώνεις ως διατροφή;

Σύμφωνα με το νόμο [αναφέρεται στον Βρετανικό νόμο] το 12% του ακαθάριστου εβδομαδιαίου εισοδήματός σου αν έχεις ένα παιδί και το 16% αν έχεις δύο παιδιά. Το μόνο που ζητάω, είναι αυτό που ορίζει ο νόμος για τον γονιό που δεν κατοικεί κάτω από την ίδια στέγη με τα παιδιά. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Και αποδέξου, ότι αυτοί δεν είναι δικοί μου κανόνες.

Αυτό είναι: Το 16%. Φαντάζομαι δεν θα σε αφήσει άφραγκο, σωστά; Δεν θα σε αναγκάσει να βγεις από το τεράστιο σπίτι σου. Μακάρι να μπορούσα να πληρώνω το 16% από αυτά που βγάζω και να έχω καλύψει έτσι κάθε μου υποχρέωση προς τα παιδιά μας –θα ήμουν πλούσια! Γιατί -ξέρεις κάτι;- εγώ ξοδεύω σχεδόν ό,τι βγάζω στα παιδιά μας.

Ξέρω, ότι το να μην πληρώνεις, να μην πληρώνεις στην ώρα σου ή να μην πληρώνεις το σωστό ποσό είναι ο τελευταίος μοχλός ελέγχου σου προς εμένα. Πρέπει να νιώθεις τρομερά ισχυρός, όταν περνούν 5 μέρες και ακόμα δεν μου έχεις δώσει τα χρήματα που οφείλεις, γιατί μπορείς και επειδή δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’αυτό. Πρέπει να νιώθεις πολύ άντρας τότε!

Επιλέγεις να μην πληρώνεις σωστά για τα παιδιά μας, γιατί 1) κανείς δεν το ξέρει και 2) η Πρόνοια δεν πρόκειται ποτέ να ασχοληθεί.

Είναι πολύ εύκολο να τους κρυφτείς –ειδικά αν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας ή επιχειρηματίας και κρύβεις κέρδη ή αν σε πληρώνουν «στο χέρι». Φροντίζεις, λοιπόν, να πληρώνεις ό,τι σου έχει ορίσει το δικαστήριο σύμφωνα με το εισόδημά σου –το δικαστήριο, όμως, δεν γνωρίζει το πραγματικό εισόδημά σου. Με αυτόν τον πονηρό τρόπο κακοποιείς οικονομικά τα ίδια σου τα παιδιά.

Είμαι σίγουρη, βέβαια, ότι συγκριτικά με άλλες μαμάδες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους, παίρνω πολλά περισσότερα, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί τα παιδιά μας πρέπει να παίρνουν το 16% ενός ψευδούς εισοδήματος, ενώ στην πραγματικότητα δικαιούνται παραπάνω;

Έχω σκοπό να το διεκδικήσω με όποιον τρόπο μπορώ αυτό -αφού το κράτος δεν το κάνει- όχι για εμένα αλλά για τα παιδιά μου.

Και επειδή αρνείσαι να συζητήσουμε για το θέμα αυτό ή να ανταλλάξουμε email που να το συζητάμε, γράφω αυτή την ανοιχτή επιστολή για να την δουν όλοι. Δεν θα είχα λόγο να το κάνω, αν συζητούσες μαζί μου γι’αυτό σαν άνθρωπος.

Ό,τι κι αν συνέβη ανάμεσα σε εσένα και την γυναίκα που αγαπούσες κάποτε τόσο πολύ, ώστε να αποφασίσεις να κάνεις δύο παιδιά μαζί της, συνεχίζεις να έχεις οικονομικές υποχρεώσεις απέναντι στα παιδιά σου. Το ότι μισείς εμένα, δεν είναι λόγος για να κάνεις εκείνα να υποφέρουν.

Αγαπητέ πατέρα που δεν πληρώνεις την διατροφή του παιδιού σου, είσαι άχρηστος και δεν ξέρω πώς καταφέρνεις να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Το μόνο που ξέρω είναι, ότι εγώ κάνω ό,τι μπορώ για να τους παρέχω τη ζωή που θα είχαν, αν εσύ και εγώ δεν είχαμε χωρίσει. Δεν φταίνε εκείνα σε κάτι, αν εμείς δεν μπορέσαμε να παραμείνουμε μαζί.

Το ότι δεν πληρώνεις είναι μία ακόμα αποτυχία σου ως γονιός. Είναι τόσο άσχημο όσο το να μην εμφανίζεσαι στον αγώνα του γιου σου στο ποδόσφαιρο, ενώ του έχεις υποσχεθεί ότι θα είσαι εκεί. Είναι τόσο λάθος, όσο το να το να μην παίρνεις τα παιδιά το σαββατοκύριακο που τους έχεις υποσχεθεί ότι θα τα πας στο γήπεδο ή να μην πηγαίνεις την κόρη μας στο πάρτι της κολλητής της, επειδή είναι το σαββατοκύριακο που έχεις εσύ τα παιδιά. Θα μπορούσα να συνεχίζω τη λίστα αυτή για πάντα.

Δεν έχω πολλά να περιμένω από εσένα, τελικά. Απέδειξες τι πατέρας είσαι. Ευτυχώς τα παιδιά έχουν εμένα.»

Πηγή: familiesonline.co.uk