To Υπόμνημα της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού για τον περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμο

Η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού κα Λήδα Κουρσουμπά υπέβαλε σήμερα υπόμνημα κατά τη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπου συζητήθηκε ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου (Τροποποιητικός) Νόμος του 2017 και πιο συγκεκριμένα τα ακόλουθα θέματα:

1. Ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου (Τροποποιητικός) Νόμος του 2017
2. Ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 2015
3. Ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Νόμος του 2015
4. Ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου (Τροποιητικός) Νόμος του 2016

.
Θέμα 1
Ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου (Τροποποιητικός) Νόμος του 2017

1. Σε ό,τι αφορά την πρόταση Νόμου με τίτλο «Ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου (Τροποποιητικός) Νόμος του 2017», η τροποποίηση στο σχετικό Παράρτημα της Νομοθεσίας ώστε το εισοδηματικό κριτήριο για απόκτηση δικαιώματος στο Επίδομα να αυξάνεται ανάλογα με το μέγεθος της οικογένειας κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση εξυπηρέτησης του συμφέροντος του παιδιού. Το ίδιο και η τροποποίηση με την οποία αφαιρούνται από το Παράρτημα της Νομοθεσίας οι επιπρόσθετες προϋποθέσεις που αφορούσαν το Επίδομα Μονογονεϊκής Οικογένειας και επηρέαζαν παιδιά που είναι Κύπριοι πολίτες, αλλά ο/η γονέας δεν είναι Κύπριος/α.
2. Όσον αφορά στην προϋπόθεση για συνήθη διαμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία για τρία τουλάχιστον συνεχή έτη, όπως ορίζεται στον περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμο του 2002 (167(I)/2002) και για νόμιμη και συνεχή διαμονή στη Δημοκρατία για πέντε έτη πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, όπως ορίζεται στον Περί Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και Γενικότερα περί Κοινωνικών Παροχών Νόμο του 2014 [109(Ι)/2014], θεωρώ ότι η προσπάθεια εναρμόνισης των δύο νομοθεσιών που εξασφαλίζουν την πρόσβαση ατόμων σε κοινωνικές παροχές (Επιδόματος Τέκνου και Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος), είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη.
3. Η όποια προσπάθεια εναρμόνισης θα ήταν πιο ολοκληρωμένη εάν και εφόσον η τροποποίηση της χρονικής διάρκειας νόμιμης διαμονής στον περί Παροχής Επιδόματος συμπεριελάμβανε, και την εισαγωγή ασφαλιστικών δικλείδων οι οποίες περιλαμβάνονται στον περί Ε.Ε.Ε. Νόμο. Για παράδειγμα αναφέρω, ότι στη νομοθεσία που αφορά την παροχή του Ε.Ε.Ε. ορίζεται ότι, στις περιπτώσεις όπου πρόσωπα που κατέχουν νομικό καθεστώς που προβλέπεται στον περί Προσφύγων Νόμο εξαιρούνται της προϋπόθεσης για συνεχή και νόμιμη διαμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία για περίοδο πέντε ετών πριν από την υποβολή της αίτησης. Στον περί παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμο του 2002 δε γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε εξαιρέσεις όσον αφορά στη χρονική αυτή προϋπόθεση.
4. Ωστόσο, έχω ουσιαστικές επιφυλάξεις ως προς τη συμβατότητα της συγκεκριμένης προϋπόθεσης, ανεξάρτητα από το χρονικό ορίζοντα που αυτή λαμβάνει και πέραν από τις όποιες ασφαλιστικές δικλείδες περιλαμβάνονται ήδη στον περί Ε.Ε.Ε. Νόμο, με το νομικό πλαίσιο κατοχύρωσης των δικαιωμάτων του παιδιού όπως αυτό διαμορφώνεται από Διεθνείς Συμβάσεις, την Ευρωπαϊκή και την εθνική νομοθεσία.

5. Επί του συγκεκριμένου, έχω δεχθεί και διερευνήσει αριθμό παραπόνων ενώ ετοιμάζω σχετικό Πόρισμα το οποίο θα δημοσιοποιήσω εντός του καλοκαιριού.

6. Επί του παρόντος και για τους σκοπούς της παρούσας συζήτησης, θα αναφερθώ – όσο πιο σύντομα γίνεται – στις βασικές παρατηρήσεις και εισηγήσεις μου:
i. Ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμος του 2002 (167(I)/2002) – όπως και ο περί Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και Γενικότερα περί Κοινωνικών Παροχών Νόμος του 2014 [109(Ι)/2014] – και ο τρόπος με τον οποίο αυτός ερμηνεύεται εισάγοντας την προϋπόθεση τριετούς διαμονής στη Δημοκρατία πριν την υποβολή αίτησης – την οποία η υπό συζήτηση πρόταση Νόμου θέλει να επεκτείνει στα πέντε χρόνια – φαίνεται εκ πρώτης όψεως, να εμπεριέχει διάκριση, λόγω ιθαγένειας ή φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, αφού ουσιαστικά εισάγοντας ένα ουδέτερο φαινομενικά κριτήριο και με τον τρόπο ιδίως που αυτό εφαρμόζεται και ερμηνεύεται, αποκλείουν από την εφαρμογή τους παιδιά με κυπριακή υπηκοότητα, παιδιά ευρωπαίους πολίτες, αλλά και παιδιά-υπηκόους τρίτων χωρών, τουλάχιστον κατά τα πρώτα χρόνια διαμονής τους στη Δημοκρατία.
ii. Ως εκ τούτου έχω την άποψη ότι οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να επανεξεταστούν ως προς τη συμμόρφωσή τους με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Δημοκρατίας, όπως αυτές απορρέουν από:
· Την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών – Άρθρα 8 και 14
· Το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) – Άρθρο 34 (3)
· Τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρο 153 (2) και 153 (4)
· Την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2000/43/ΕΚ για τη Φυλετική Ισότητα
· Την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/83/ΕΚ για άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας

Διαβάστε περισσότερα εδώ